มันยากที่จะลบเลือนเรื่องต่างๆได้
จะใช้เวลาทำใจซักเท่าไหร่
ก็ดูเหมือนว่า จะยืดความทรมานออกไปเท่านั้น
สุดท้ายนี้
ผมเสียใจจริงๆ ที่จะต้องปิดไดอารี่เป็นการถาวร
จะไม่กลับมาเขียนไดอารี่ที่นี่อีกแล้ว
ลาก่อนครับ
มันยากที่จะลบเลือนเรื่องต่างๆได้
จะใช้เวลาทำใจซักเท่าไหร่
ก็ดูเหมือนว่า จะยืดความทรมานออกไปเท่านั้น
สุดท้ายนี้
ผมเสียใจจริงๆ ที่จะต้องปิดไดอารี่เป็นการถาวร
จะไม่กลับมาเขียนไดอารี่ที่นี่อีกแล้ว
ลาก่อนครับ
เลิกกันแล้วคับ
จบแล้ว 857 วันที่ผ่านมา
ไม่มีอีกต่อไปแล้ว
8 กันยายน 2550 เวลา 20.23 น.
ผมตอบคุณว่า "ลาก่อน"
ถึงวันนี้เราจะยังทำตัวเหมือนเคยๆ
แต่สิ่งหนึ่งที่มันอาจจะเป็นเหมือนเดิมได้อีก
ก็คือ ความสัมพันธ์ของเรา
มันยากที่จะลบเลือนเรื่องต่างๆได้
จะใช้เวลาทำใจซักเท่าไหร่
ก็ดูเหมือนว่า จะยืดความทรมานออกไปเท่านั้น
สุดท้ายนี้
ผมเสียใจจริงๆ ที่จะต้องปิดไดอารี่เป็นการถาวร
จะไม่กลับมาเขียนไดอารี่ที่นี่อีกแล้ว
ลาก่อนครับ
เลิกกันแล้วคับ
จบแล้ว 857 วันที่ผ่านมา
ไม่มีอีกต่อไปแล้ว
8 กันยายน 2550 เวลา 20.23 น.
ผมตอบคุณว่า "ลาก่อน"
ถึงวันนี้เราจะยังทำตัวเหมือนเคยๆ
แต่สิ่งหนึ่งที่มันอาจจะเป็นเหมือนเดิมได้อีก
ก็คือ ความสัมพันธ์ของเรา
วันนี้ผมได้โกหกอย่างร้ายกาจต่อคนที่ผมรัก
ผมทำร้ายเธอด้วยคำพูดแสนเย็นชา
"ผมทำใจได้แล้วที่คุณต้องไป"
ผมพูดออกไปเต็มปาก ทั้งๆที่มันไม่เป็นความจริงซักนิด
เธอตัดสายไปทันที หลังจากที่ได้ยินคำนั้น
ป่านนี้เธอคงร้องไห้เพียงลำพัง
แล้วคิดมากเรื่องของเราอยู่แน่ๆ
ถ้าเป็นเมื่อก่อน .. ผมคงโทรกลับไปหาเธอ
ไม่มีใครอยากให้คนที่ตัวเองรักต้องเสียใจหรอก จริงมั้ย?
ผมก็ไม่ได้ต้องการอย่างนั้น
แต่เพราะผมตามใจเธอมากเกินไปแล้ว
เธอถึงได้เอาแต่ใจ แล้วไม่รู้จักโตซักที
สุดที่รักของผม
ถ้าหากคุณเอาเวลาที่ใช้ในการเล่นเกม
หรือเวลาที่คุณนอนตื่นสาย
มาอ่านเรื่องที่ผมพูดถึงคุณในไดอารี่ หรือ บล๊อคต่างๆ
คุณคงเข้าใจผมมากกว่านี้
ในขณะที่เราไม่ได้เจอกัน
คุณกลับปล่อยเวลาให้มันผ่านเลยไปอย่างไร้ค่า
แล้วเอาแต่เฝ้ารอการปรากฏตัวของผม
โดยที่คุณไม่พยายาม หรือ ดิ้นรนเพื่อให้ได้เจอผมเลย
คุณเอาเปรียบผมมากเกินไปแล้วนะครับ
สิ่งที่คุณคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้
มันเป็นเพราะคุณไม่เคยพยายามเลยต่างหาก
คุณไม่เคยเปลี่ยน
~*~*P@tOnGk0 ,, If everything were changed, I would be the same 
